Ik ben gestopt met antidepressiva | persoonlijke update

Depressie heeft niks te maken met wat je wel en niet hebt. Ik had alles wat ik maar wilde maar toch raakte ik in een depressie. Het is niet even somber zijn, het is niet een paar dagen vrij nemen om uit te rusten, gewoon een beetje positief denken, nee een depressie is zwaar, lood zwaar en je moet er zelf uitkomen.

Ik ben trots, zo trots als een aap met zeven lullen!  Precies twee jaar nadat ik de diagnose depressie kreeg kan ik vertellen dat ik me sterker en beter voel dan ooit! Ik was klaar met de behandeling bij de psycholoog/psychiater en het enige wat mij nog te doen stond was stoppen met de antidepressiva. Dit was iets waar ik enorm tegenop zag. Het gaf me houvast en net dat beetje steun waardoor ik geloofde niet terug te kunnen vallen. Toch is het me gelukt om te stoppen! Het was heftig maar ik ben blij dat ik er vanaf ben. Ik moet zeggen dat ik blij ben dat ik de medicatie had op het moment dat ik het nodig had. Ik weet niet hoe ik eruit gekomen was zonder. Hier mijn verhaal over het stoppen met antidepressiva.

Stoppen met antidepressiva

Even voor je dit leest. Ik ben hier geen expert in en ik heb het gedaan op mijn manier. Dit is absoluut de manier die ik niet nogmaals zou aanraden en zoek bij het afkicken van antidepressiva dan ook altijd eerst contact met je huisarts of behandeld psychiater.

In de laatste update vertelde ik dat ik er absoluut nog niet aan toe was om te stoppen met mijn antidepressiva. Hoe gek kan iets lopen kun je misschien zeggen, maar nog geen drie weken later was ik er blijkbaar wel aan toe. Tijdens onze vakantie een paar weken later kwam ik er op een dag achter dat ik al drie dagen geen medicatie had genomen. Dit merkte ik normaal gelijk de volgende dag omdat mijn hoofd dan bijna uit elkaar klapte van de pijn. Misschien was het de zon die mij net dat zetje gaf of de rust die weer terug kwam in mijn hoofd. Ik besloot daar op dat moment om cold turkey te stoppen met mijn medicatie. In de loop van de jaren was ik al iets afgebouwd en zat nu nog op een dosis van 20mg citalopram. Ik wilde al een hele tijd graag stoppen maar durfde het gewoon niet. Op een of andere manier had ik er nu een goed gevoel bij.

De eerste dagen waren voorbij maar toen kwamen de afkickverschijnselen. In de nachten die erna volgde had ik enorme zweetaanvallen. Dit duurde ongeveer 3 weken. Toen werd het minder en ineens was het voor mijn gevoel ook over. Dat was eigenlijk nog niet eens het ergste. Wat ik persoonlijk de ergste bijwerking vond waren de elektrische schokjes in mijn hoofd. Nu klinkt dat misschien raar maar het voelde alsof ik aan de drugs zat. Ik weet niet zo goed hoe je het moet omschrijven maar ik ga het proberen. Het waren een soort van wegtrekkers. Op het ene moment ben je een verhaal aan het vertellen. Je merkt dat je door praat maar ben je er met je hoofd niet bij. Opeens ben je er weer wel bij met je hoofd en denk je bij jezelf wat ben ik in hemelsnaam aan het vertellen?! Hele rare zinnen, woorden en verhalen. Toen ik na mijn vakantie weer aan het werk ging heb ik het maar gelijk tegen mijn directe collega verteld. Als ik raar reageer of als ik niet gelijk reageer op iets dan weet je hoe het komt. Dat was namelijk ook zo. Soms komt alles ineens veel later bij je binnen. Ik hoorde het dan wel dat iemand wat zei maar wat het betekende dat duurde even. Vaag eigenlijk dat je door het niet slikken van medicatie zulke vreemde bijwerkingen hebt. Deze bijwerkingen waren na een week of 4/5 afgezwakt en daarna verdwenen ze. Ook was ik erg misselijk. Dit gevoel was vervelend maar ik heb dit vaker gehad tijdens opbouw van medicatie etc. Ik vond dat ik niet helemaal normaal kon functioneren en er niet helemaal bij was met mijn hoofd het ergste.

Het afkicken duurt officieel even lang als bij het opbouwen. Dus ongeveer 6-8 weken (verschilt per soort AD maar dit is het gemiddelde). Na die tijd had ik echt super erge oplevingen. Het ging heel goed met me en ik voelde me top. Het afkicken was zwaar maar dat kon ik nog wel hebben ik wist immers dat het ooit over moest gaan en dat hield me op de been. Toen gaf mijn lichaam me nog even een kick in de vorm van nierbekkenontsteking. Doordat het erg druk was op mijn werk ben ik eigenlijk weer te snel gaan werken. Hierdoor heb ik daar zeker wel een maand last van gehad. Ik had een lichamelijke dip, was erg moe en had geen conditie meer, maar ook een geestelijke dip. Ik had voor mijn gevoel een kleine terugval maar wist diep van binnen dat dat gewoon door te snel willen na ziekte was. Nu ik sinds een maand een veganistisch dieet volg merk ik dat ik mijn energie weer terug krijg en weer zin heb in het leven!

Bedankt

Nu ben ik inmiddels 3,5 maand van de antidepressiva af. Het is fijn te weten dat ik die medicatie niet meer nodig heb. Ik ben dankbaar voor iedereen die mij in de afgelopen twee jaar door deze depressie heen heeft gesleept. Allereerst mij psycholoog en psychiater die mij maar bleven verzekeren dat ik niet gek was en dat het allemaal wel goed kwam. Mijn (schoon)ouders, de rest van mijn familie, mijn vriendinnen en natuurlijk mijn steun en toeverlaat Tiemen. Zonder zijn positiviteit, optimisme en glimlach had ik nu nog een stuk verder van huis geweest. Hij vertrouwde op mij op de momenten dat ik dat zelf niet deed (nog steeds trouwens op de dagen dat het gewoon even niet goed gaat) en daar ben ik hem zo dankbaar voor.  Ook voor de lieve lezers op mijn blog. Jullie lieve reacties hebben mij echt goed gedaan. Het heeft me mijn zelfvertrouwen weer deels teruggegeven. Daarnaast ben ik zoals ik al zei, gewoon erg trots op mezelf. Trots dat ik dit heb doorstaan, dat ik nu weer begin te geloven in mezelf en dat ik de stap heb genomen om te gaan bloggen. Ik weet dat er nog steeds knelpunten zijn waar ik het moeilijk mee heb, maar ik weet ook hoe sterk ik kan zijn. Deze ervaring is deel van mij en draag ik voor altijd bij me. Een les van groot formaat en iets wat ik zeker niet snel zal vergeten. Ik ben dingen meer gaan waarderen en anders gaan kijken naar bijvoorbeeld de natuur. Depressie bedankt.

28 Reacties

  1. 25 maart 2016 / 07:05

    Goed van je! En mooi dat je dit zo eerlijk deelt.

    You can do it girl!

  2. 25 maart 2016 / 07:37

    Wat moet dat een bevrijding voor je zijn en wat heerlijk dat je het vertrouwen in jezelf hebt dat je op eigen kracht weer verder kunt! JOEPIE! Ik gebruikte vorig jaar ook een poosje antidepressiva en ben toen van de een op de andere dag gestopt, dat was even moeilijk, maar ik weet nog goed hoe ongelooflijk gelukkig ik werd alleen al door de kick die ik kreeg van het stoppen. De bijwerkingen boeiden me niet (die waren overigens ook niet erger of gevaarlijker dan de bijwerkingen die ik kreeg van het spul zelf).

    Ik ben echt super blij voor je dat je dit stukje nu achter je kunt laten, maar wat heerlijk ook dat je zoveel steun hebt bij al die lieve mensen in je leven. Dat is zo belangrijk. HOERAAAA 😀

  3. 25 maart 2016 / 09:03

    Wat fijn dat je nu eindelijk bent gestopt. Soms kom je op zo’n punt dat je denkt : ja, nu stop ik ermee. Zo had ik dat destijds ook heel erg. Ik voelde me naderhand ook zoveel beter! Die ‘stroomschokjes’ had ik gelukkig niet, lijkt me erg naar om te hebben. Goed dat je nu verder kunt en jezelf zo lekker voelt 🙂 Jeej!
    Nina Simplynspecial onlangs geplaatst…Review | Kiehl’s Rare Earth cleansing maskerMy Profile

  4. 25 maart 2016 / 09:42

    Wauwie wat goed Lesley! En wat fijn dat je nu helemaal zonder ‘kan’ 🙂 super ook dat je allemaal mensen in je omgeving had die je erbij steunden. Maar zoals je zegt: uiteindelijk ben je zelf degene die het doet 🙂
    Zelf slik ik wel nog AD. Niet voor een depressie maar voor mijn angsten. Mijn psycholoog zei dat ik er pas mee moest stoppen wanneer ik helemaal geen last meer van heb (of kinderen wil haha). Gelukkig slik ik niet zo een hoge dosis (8mg lexapro en 15 à 20 is gemiddeld).

  5. 25 maart 2016 / 10:48

    Depressies zijn zo heftig, dus ik vind het heel sterk van je dat je er uit bent gekomen en nu zelfs van die medicijnen af bent. Natuurlijk is het fijn als de omgeving je steunt, maar uiteindelijk moet je het toch zelf doen. Ik ben blij voor je dat je nu lekker verder kunt met je leven, dat je lekker in je vel zit, ga zo door 🙂
    Anne-Sterre onlangs geplaatst…Sleutel tot nieuw avontuurMy Profile

  6. 25 maart 2016 / 15:56

    Wat goed dat je van de AD af bent! En knap dat het cold turkey gelukt is! Ik heb afkicken na een week opgegeven terwijl ik van 5 naar 0 mg ging. Mijn autonome zenuwstelsel sloeg enorm op hol en ik had de hele dag door hartkloppingen en duizelingen. Zit nu weer op 10 mg citalopram en durf niet zo goed meer af te bouwen. Maar door jouw verhaal word ik toch weer een beetje gemotiveerd om het weer te proberen!
    Leonie onlangs geplaatst…6 grappige, leuke, aparte boekenMy Profile

  7. 25 maart 2016 / 16:28

    Oh heel mooi om te lezen. Geeft mij ook weer een klein beetje hoop. De laatste keer dat ik moest afkicken van de medicijnen was echt vreselijk. Ook die zweetanvallen en schokjes, echt verschrikkelijk. Helaas ging het bij mij niet goed en heb ik weer moeten beginnen met een ander medicijn. Ik hoop over een tijd ook te kunnen zeggen dat ik gestopt ben! Heel veel succes met alles!!

  8. Desiree
    25 maart 2016 / 21:11

    Mooi verhaal les! Je bent een topper en we houden van je ???

  9. 25 maart 2016 / 22:19

    Wat een indrukwekkend verhaal. Je kunt met recht trots op jezelf zijn. En wat fijn dat je zoveel steun krijgt in je directe omgeving.
    Anne-Marie onlangs geplaatst…Carrot cake balletjesMy Profile

  10. Marion Dansen
    25 maart 2016 / 23:38

    Lieverd wat een fijn bericht! Super dat je nu zo ver bent. Hoop dat je lekker door blijft Bloggen en geniet van de dagelijkse dingen. Toppie!!

  11. 26 maart 2016 / 09:20

    Wat een bijzonder, open en oprecht verhaal. Je kunt echt APETROTS op jezelf zijn dat je dit hebt mogen bereiken. Een depressie is inderdaad loodzwaar, voor jezelf en de omgeving. Je hebt het mooi ‘even’ geflikt. Ik heb bewondering voor jou en jouw doorzettingsvermogen!
    Renske onlangs geplaatst…Toppers on Thursday #19My Profile

  12. 26 maart 2016 / 09:39

    Wauw prachtig bericht en fijne gemoedstoestand zeg. Men heeft vaak over anti-depressiva gesproken en de opties bekeken, ik heb me er niet aan gewaagd. Ik denk dat ik het niet nodig heb, ik heb nog niet echte psychiatrische hulp ontvangen, dus eerst probeer ik dat. De afkick-periode schrikt mij erg af namelijk, ik bewonder je doorzettingsvermogen! Super gedaan, echt iets om trots op te zijn zeg!

  13. Nel
    29 maart 2016 / 19:45

    Bedankt om dit te delen. Ben nu zelf ongeveer 2 maand medicatievrij en is leuk om te lezen hoe anderen dit ervaren of aangepakt hebben .

  14. 31 maart 2016 / 16:14

    Wat goed van je dat je er uit bent gekomen! Bewijst dat je heel sterk bent ? Zo abrupt stoppen had waarschijnlijk iets subtieler gekund en had je wat bijwerkingen gescheeld maar hey je bent er van af!

  15. 2 april 2016 / 11:03

    Ik ben een poosje weggeweest. Kon de hoeveelheid blogs die ik volgde niet meer aan. Maar nu kom ik terug en is dit het eerste artikel wat ik weer bij jou lees. Ik heb zelf een depressie gehad. Heb nu de diagnose dysthymie. Ik slik nu 2 jaar AD en ik herken heel goed wat je beschrijft over de angst voor het stoppen met de medicijnen. Ik ben echt heel erg trots op je dat je dit gedaan hebt. Wat moet dat ontzettend goed voelen! Ik heb het idee dat ik je mag feliciteren haha. Ja, echt! Het is zoiets enorms. Echt, ik ben heel erg blij voor je. Daarnaast geeft het mij ook weer hoop voor de toekomst. Ik moet er nu nog niet aan denken om te stoppen, kan ook nog helemaal niet, maar jouw verhaal hou ik in mijn achterhoofd. Heel veel liefs. X

  16. 6 april 2016 / 08:33

    Wat super goed dat je niet alleen de stap hebt genomen, maar er ook mee doorzet! Daar zal vast veel krachtig voor nodig zijn geweest. Heel veel sterkte, je kan het!
    Maris onlangs geplaatst…Tarly risotto met groene aspergesMy Profile

  17. Ko
    4 december 2016 / 02:37

    Hoi
    Wat fijn dat t goed met je gaat ❤️
    Ikzelf ben drie maanden geleden gestopt met citalopram
    Na drie jaar slikken.
    Ik had een burn out en kreeg angsten en was depressief .
    Na een paar maanden ging t wat beter.
    Nu na drie maanden gestopt te zijn glij ik weer af.
    Ik weet niet zo goed of ik langer de tijd nodig heb om medicijn vrij door te gaan of toch maar weer te beginnen.
    Ik hoop dat ik me vanzelf weer beter ga voelen …

  18. Anoniem
    23 mei 2017 / 16:17

    Echt super om te horen! Ik kan maar 1 ding zeggen hou vol!! Ik heb 24 jaar AD geslikt waarvan de laatste 4 jaar elke keer andere omdat ik een hartritmestoornis kreeg of eigenlijk erg overslaan van mijn hart en de AD het vele malen erger maakte in overleg met de cardioloog gestopt (afgebouwd anderhalf jaar lang ) en sinds aug 2016 gestopt
    Ik ben letterlijk door een hel gegaan kan ik zeggen!
    Zo strots als ik was is het sinds een week of 10 weer helemaal mis!!
    Huilbuien paniek en angstaanvallen bang voor fe toekomst en ga zo maar door!
    Nu sinds 3 dagen toch weer AD
    Ik kon niet meer.
    Maar vind dit zoo zoo erg want heb door het stoppen ook erg oorsuizen gekregen en ben bang dat dat nu alleen maar erger gaat worden nu ik weer ben begonnen
    Ik kan zeggen het gast erg slecht met mij en ben zooo zooo boos op deze rotmiddelen!!!

    • 26 mei 2017 / 15:28

      Dank je wel voor je reactie! Gelukkig is het bij mij goed gegaan en ben ik volledig afgebouwd. Maar wat naar voor jou zeg! Het is natuurlijk ook geen wondermiddel om van je depressie af te komen. Helaas. Het oorsuizen is inderdaad iets om gek van te worden. Ik heb hier regelmatig ook nog last van. Ik kan alleen maar zeggen hou je sterk. Veel liefs Lesley

  19. Anoniem
    15 september 2017 / 21:15

    Ik ben vandaag opzoek gegaan naar wat ervaringen rond het stoppen van AD.
    Wat ik allemaal lees vind ik best heftig. Maar deze blog geeft mij wel moed.
    Ik ben zo eigenwijs als ik ben van de een op andere dag gestopt. nu voor dag 5. Vanochtend niks aan de hand, vanmiddag misselijk, hoofdpijn en nu in de avond een raar wazig gevoel in mijn hoofd. De concentratie is ook ver te zoeken.

    Ik zou dit graag willen doorzetten. Wat mijn tegenhoud is wel mijn omgeving en hoe ik op het moment met ze omga. Ik heb last van stemmingswisselingen en ben snel geïrriteerd.
    Ook heeft mijn vriend mijn diepste dalen gezien, en hij geeft ook aan dat hij super angstig is dit nogmaals te moeten zien. Hij maakt zich super veel zorgen.

    Ik ben erg aan het twijfelen om dit nu door te zetten, of toch mijn medicatie weer op te pakken. en onder begeleiding af te bouwen. Echter vind mijn arts het nog niet verstandig af te bouwen.
    keuzes……

    Thanks voor je blog (:

  20. Anoniem
    6 december 2017 / 19:36

    Dank voor je blog! Wat fijn dat het goed met je gaat! 💜
    Ik heb 2 maanden citalopram geslikt van 10 naar 20 mg. Vanwege een burnout met angstklachten.
    Sinds begin november ben ik aan het afbouwen, week naar 17,5 mg, week 15mg, week 12,5 mg, week 10 mg , paar dagen 7,5 mg en sinds vandaag 5 mg. Tot nu toe niet veel last. Ik was de hele tijd zo moe en wilde graag weer zonder medicatie. Vaak hoofdpijn ook. Nu wel wat onrust af en toe en dan neem ik alprazolam tot afbouw klaar is.
    Ik hoop dat het me gaat lukken! Succes ook voor de anderen 🌻

  21. 28 maart 2018 / 09:39

    Anderhalve week geleden ben ik cold turkey gestopt met Paroxetine. Jouw verhaal had mijn verhaal kunnen zijn. Ik was al van 30 mg naar 15 mg afgebouwd, vervolgens was ik een aantal dagen de medicatie vergeten. Tja… dan maar doorzetten? Whaaaa! Ik kan het niemand aanraden cold turkey te stoppen. Ik ga door een hel! Maar ik hou vol, omdat ik weet dat het ooit stopt, die nare bijwerkingen. Ik ben er best van geschrokken hoe mijn lichaam reageert op het stoppen met medicatie. Bizar.
    Omdat ik steeds maar twijfel of ik dan toch maar niet dat pilletje in mijn mond ga stoppen, om maar van die bijwerkingen af te zijn, was ik op zoek naar positieve verhalen over het afkicken. Dank, dank, dank, voor het delen. Je geeft de burger moed!

    • 28 maart 2018 / 10:03

      Graag gedaan! Heftig he die bijwerkingen. Ja ik vond het toen ook echt schrikken. Alsof je een soort van junk bent die moet afkikken. Het duurt echt even en gun jezelf die tijd. Mocht het niet gaan neem dan uiteraard gelijk contact op met je arts of begin met een lichte dosis om te kijken of dat die gekke bijwerkingen weghaalt en het draagbaarder voor je maakt. Succes!

  22. Van Vlierden Albert
    22 juni 2018 / 14:54

    Heb bijna 10 jaar sipralexa 10 mg genomen en ben nu sinds 3 weken cold turkey gestopt.
    Bepaalde symptomen komen overeen met wat jij beschrijft maar ik ben zo verschrikkelijk moe !!!
    De elektrische schokjes ervaar ik ook, mijn hoofd zit soms net vol met watten maar dit stoort me niet zo heel erg, weet dat het erbij hoort en weet ook dat het overgaat maar dat moe zijn, VERSCHRIKKELIJK , hoeveel ik ook slaap ik blijf moe !
    Blijf ondertussen gewoon aan het werk om toch wat bezig te blijven , de weekends kijk ik niet naar uit 🙁
    Op het werk heb je je opdrachten en die voer je dan ook zo goed mogelijk uit maar eenmaal thuis moet niets en meestal ga ik dan slapen, zou de hele dag kunnen slapen 🙁 Hoop dat dit bij het afkicken hoort maar toch voor de zekerheid maar eens een bloedafname laten doen.

    • 23 juni 2018 / 08:51

      Bedankt voor je reactie. Succes met het stoppen. Het is niet niks en je moet jezelf echt de tijd hiervoor gunnen. Accepteer dat het nu eenmaal niet makkelijk gaat en neem die rust ook. Ik was ook heel vaak heel erg moe. Geef eraan toe, maar blijf wel proberen een ritme aan te houden. Sta bijvoorbeeld ook in het weekend vroeg op, maar doe een middagdutje als erg moe bent. Succes ermee!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.